2000 yılında kalan müzikten yayınlanan Nix albümü ile dikkat çeken
Tolga Tüzün'ün yeni albümü caz dinleyicisi açısından kolay
dinlenebilir bir albüm değil. Ama tadına varıldığında kolay
bırakılacak bir albüm de değil. Albüm My Dear Nightmares, Sincerely
ours isimli parça için başlıyor. Violist olarak Efdal Altun'un
seslendirdiği beste tüm diğer performanslarda olduğu gibi elektronik
olarak desteklenmiş. Özellikle şarkının ikinci yarısı çok heyecan
verici. H.P. Lovecraft'ın Eric Zann'ın Müziği öyküsünü okuyanlar varsa
şarkıyı dinlediğim an aklıma o geldi. Dinleyicinin bir sonraki dakika
da ne olduğunu tahmin edemeyeceği aydınlıktan karanlığa geçiş gibi son
bölümünde yavaşladıkça farklılaşan ve keskinleşen bir yapıya sahip
olan şarkı son derece farklı. Borusan Yaylı Çalgılar Dörtlüsünden
tanıdığımız Efdal Altun ilgi çekici bir performansa imza atmış.
İkinci parça Metathesis, elektronik sesler, canlı işlemleme, iki
kontrbas çalan bir kişi şeklinde bir not içeriyor. Şarkıda solist
olarak Nicolas Crosse var. 1979 doğumlu müzisyen Paris
konservatuvarından mezun olmuş. Biyografisine baktığımızda modern 20.
yüzyıl akımlarını takip eden müzisyenin Tolga Tüzün ile çalışmaları
eskiye dayanıyor. Bu arada Metathesis'in 2006 yılında bestelendiğini
ekleyelim. Her iki müzisyen aynı yıl Fransa'da bu parçayı canlı
çalmışlar.
Le Dechirement des Petales isimli bestenin notunda elektronik sesler
ve bas klarinet çalan bir kişi için bestelenmiş olduğu yazıyor. Le
Dechirement des Petales, Türkçe'ye taç yaprağı kopartmak veya
parçalamak şeklinde çevrilebilir. Eseri seslendiren kişi ise Oğuz
Büyükberber. Hollandalı bas klarnetçi Harry Sparnaay, Oğuz Büyükberber
için şunu söylemişti; bas klarneti çalarken hiç beklemediğiniz
şeylerle karşılaşacaksınız ve daha fazlasını duymak isteyeceksiniz. Bu
eserde bunu hissettirmek için çok keskin notalar kullanılmış, hatta
bazı seslerin bas klarnetten nasıl çıktığını da hayretle
dinliyorsunuz. Etkileyici! Albümün son parçası Along The Borderline;
The Breathe and The Gaze adında. Notlarda elektronik sesler ve klarnet
çalan bir kişi için bestelenmiş olduğu yazıyor. Solist ise Laura
Carmichael. Müzisyen repertuvarında hem klasik hemde elektronik
eserleri bulunduruyor. Albümün en beğendiğim bestesi bu sonuncusu
oldu. Albüm elektronik müzik ile desteklenmiş solo enstrüman
performanslarına alışkın meraklılar için ilginç olacaktır.
Hakan
Jazz albüm eleştirilerimize
ulaşmak için tıklayınız
